Deze pagina in het nederlands This page in english ABO on YouTube ABO on Facebook
home ton koopman
Blijf op de hoogte! Schrijf u in voor onze nieuwsbrief
cart
play
fwd
Beluister fragementen
«

Bachcantates

De Volkskrant - Biëlla Luttmer

De kerken zijn niet meer vol te krijgen maar de muziek die geschreven is ter ere van God brengt nog altijd mensenmassa's op de been, zeker als die geschreven is door de grote Bach. Dat merkte Ton Koopman, Oudemuziekcoryfee, toen hij deze week met The Amsterdam Baroque Orchestra & Choir in Eindhoven optrad. Jong en oud zat bijeen in een vrijwel uitverkocht Muziekcentrum: actieve luisteraars, die in de pauze druk discussieerden over de drie cantates op het prgramma, over de stemmen van de solisten en het samenspel van koor en orkest. 
Dat lijkt nog steeds te verfijne, met spannende kleurnuances en tegendraadse ritmes. Koopman geeft deze geen extra gewicht maar verweeft ze bijna terloops in de melodielijnen, als net iets feller gekleurde draden in een antiek wandtapijt. Wonderlijk, door die terloopsheid van de accenten wordt de uitvoering nog indrukwekkender.

Voor de pauze was er een bescheiden bezetting van strijkers, houtblazers en basso continuo - het orgel en de cello die het fundament legden onder de zangpartijen. In de cantate Du Hirte Israel, höre zongen de tenor Jörg Dürmüller en de bas Klaus Mertens met mooi contrasterende stemmen: de tenor met een ijle, soms kwetsbare schoonheid en de bas met sonore autoriteit.
Spannend: in het orkest was geen trompet te bekennen maar de sopranen in het koor priemden als hoge koperblazers boven de strijkersklank uit. In Wachet auf, ruft uns die Stimme voegde Johannette Zomer, sopraan, zich bij de solisten. Zij past in klank en opvatting bij de club van Koopman: ze verheft haar stem niet, maar lijkt zo uit het koor te stappen. Alleen haar lenige hoogte en haar beheersing van een goed gedoseerde klank verraadden haar solistische kwaliteiten.
Na de pauze werd het orkest versterkt met een keur aan blazers voor de beroemdste cantate op het programma Herz und Mund ind Tat und Leben. De alt Maarten Engeltjes leek met zijn hemelse aria uit een andere wereld, ver hier vandaan, te komen. De trompettist blies zijn warmste noten, de solovioliste dartelde om de stem van Johannette Zomer heen.
Je hoeft geen gelovige te zijn om uit Bachs wringende tonen de pijn uit de tekst na te voelen of de euforie van de eerlijke liefde. Als die zo overtuigend wordt ontsloten als door Ton Koopman, ligt de hemel voor je open.